Ενωτική Πρωτοβουλία Α.Π.Θ.

http://enotikiauth.blogspot.gr

26/7/2016

 Μετά το No Border Camp τι;

Η αποχώρηση των καταληψιών/κατασκηνωτών από το ΑΠΘ μας αφήνει, όλους εμάς που διδάσκουμε, ερευνούμε και έχουμε το Πανεπιστήμιο σαν δεύτερο σπίτι μας,  με αισθήματα ήττας και απογοήτευσης. Και στο παρελθόν βιώσαμε καταλήψεις κτηρίων και ακραίες πράξεις βίας, πράξεις που κατέλυαν κάθε έννοια ελεύθερης διακίνησης των ιδεών  και σεβασμού στους στοιχειώδεις κανόνες της ακαδημαϊκής ζωής. Όμως η πρόσφατη εμπειρία της δεκαήμερης βίαιης κατάληψης ολόκληρου του campus και δύο Σχολών, η αλλαγή χρήσης στην ουσία του ίδιου του ΑΠΘ, η μετατροπή του σε ορμητήριο επιχειρήσεων, οργανωμένων από μήνες με κάθε επιμέλεια και με σημαντικούς οικονομικούς πόρους, ξεπερνά κάθε προηγούμενο και θα αποτελέσει ασφαλώς μια μαύρη σελίδα στην ιστορία του Ιδρύματος αλλά και ένα τραύμα στις συνειδήσεις πολλών από μας.

Δεν έχει σημασία αν το No Border Camp  άφησε πολλές ή λίγες ζημιές πίσω του. Προξένησε ανυπολόγιστη ηθική βλάβη στην εικόνα του Πανεπιστήμιου, των εκλεγμένων αρχών του αλλά και όλων των πανεπιστημιακών οι οποίοι παρουσιαστήκαμε έκπληκτοι, αβοήθητοι από την πολιτεία, διαμαρτυρόμενοι, οργισμένοι ίσως αλλά πάντως ανίκανοι να το εμποδίσουμε να συμβεί.  Η εμπειρία του No Border Camp έδειξε πλέον ξεκάθαρα στην κοινωνία πού βρίσκονται οι ευθύνες για τις πράξεις ανομίας στα Πανεπιστήμια: εξολοκλήρου στις αρχές της πολιτείας, στην αστυνομία κυρίως που δεν έλαβε προληπτικά και κατασταλτικά μέτρα, παρόλο που γνώριζε και κλήθηκε επανειλημμένα από τις πανεπιστημιακές αρχές ενώ εκδόθηκαν και εισαγγελικές παραγγελίες.  Η βούληση των πολιτικών προϊσταμένων της αποδείχθηκε ισχυρότερη από τους νόμους.

Όσο για την πανεπιστημιακή κοινότητα, πήρε ένα πικρό μάθημα: Την επόμενη φορά δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε από κανέναν. Η μόνη οδός είναι η έγκαιρη, προληπτική οργάνωση της ίδιας της πανεπιστημιακής κοινότητας, με συνεχή φυσική παρουσία όλων μας, διδασκόντων, φοιτητών και εργαζομένων στους πανεπιστημιακούς χώρους.

Ενωτική Πρωτοβουλία Α.Π.Θ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΑΠΘ- ΠΑΜΑΚ

 To AΠΘ δέχεται ένα πολλαπλό πλήγμα. Η κατασκήνωση NO BORDER πραγματοποιείται χωρίς καμία πρότερη προσπάθεια συνεννόησης ούτε με την ακαδημαϊκή κοινότητα ούτε και με κανέναν άλλο φορέα. Η στάση αυτή της οργανωτικής ομάδας του ΝΟ BORDER αδυνατεί να μετρήσει την κοινωνική της δυναμική και αδιαφορεί επιδεικτικά για όσους δεν συμμερίζονται τις πολιτικές της πρακτικές. Είναι λυπηρό ότι ένα τόσο επίκαιρο και εξαιρετικής σημασίας γεγονός για τη Θεσσαλονίκη που αφορά στο προσφυγικό, υποβιβάζεται σε μία αντιπαραγωγική αντιπαράθεση με βασικό υπαίτιο την οργανωτική ομάδα του NΟ ΒΟRDER. Παράλληλα, η δημόσια εικόνα του ΑΠΘ πλήττεται όχι μόνο εξαιτίας αυτής της στάσης αλλά και λόγω των υπερβολών που εμφανίζουν την πανεπιστημιούπολη και την πόλη σε καθεστώς κατοχής . Το ζητούμενο είναι να διατηρηθεί η νηφαλιότητα που οφείλει να χαρακτηρίζει το δημόσιο πανεπιστήμιο. Με αυτήν τη νηφαλιότητα και χωρίς «προκαταβολές» καταστολής οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε – σε συνεργασία με άλλες αρχές αν χρειαστεί – τα όποια ζητήματα προκύψουν. Αν μας ενδιαφέρει το πανεπιστήμιο, αυτό είναι το μήνυμα που οφείλουμε να δώσουμε στους φοιτητές μας, στην πόλη και στους απρόσκλητους κατασκηνωτές. Αν έχουμε άλλες προτεραιότητες, μπορούμε να δοκιμάσουμε πληθώρα αλυσιτελών αντιδράσεων.

Θεσσαλονίκη 19 Ιουλίου 2016

Ενωτική Πρωτοβουλία Α.Π.Θ

http://enotikiauth.blogspot.gr

 Νο border Camp: Χωρίς όρια στην ανοχή και την αδράνεια

15 Ιουλίου 2016

Το ΑΠΘ καλείται να πληρώσει για μία ακόμη φορά, ουσιαστικά μόνο του, τις καταστροφικές συνέπειες από την αδράνεια δεκαετιών που έχουν επιδείξει η πολιτεία και οι αρμόδιοι φορείς της.

Οι εργαζόμενοι και οι φοιτητές του ΑΠΘ ζούμε από χρόνια μια καθημερινότητα αδιανόητη για εκπαιδευτικό χώρο, ειδικά ως προς την ασφάλειά μας και την κατάσταση της δημόσιας περιουσίας! Παρά τις διαρκείς και έντονες διαμαρτυρίες μας, ακόμη και για παραβάσεις του ποινικού κώδικα (όπως η απρόσκοπτη διακίνηση ναρκωτικών στους ανοιχτούς χώρους της πανεπιστημιούπολης), βλέπουμε ότι σχεδόν κανένας δεν είναι διατεθειμένος να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί, σαν να βολεύονται που ο χώρος εργασίας μας και διδασκαλίας δεκάδων χιλιάδων νέων ανθρώπων γίνεται χώρος ανεξέλεγκτος και ανοιχτός στην παραβατικότητα.

Είναι προσβολή στη νοημοσύνη όλων μας η αντίληψη δήθεν υπεύθυνων κρατικών αξιωματούχων ότι μπορεί να υπάρχει «εύρυθμη λειτουργία» του πανεπιστημίου με κλειδωμένα τα κτήρια, με κλειστά τα εργαστήρια και τις βιβλιοθήκες, με αναστολή της έρευνας. Κι όλα αυτά, επειδή κάποιες ομάδες, ακόμη και από το εξωτερικό(!), εκμεταλλεύονται την ουσιαστική ανοχή και αδιαφορία όλων των φορέων της πολιτείας και συμπεριφέρονται στον χώρο του Α.Π.Θ. σαν να ήταν ιδιωτική περιουσία τους. Δεν έχει σημασία αν δεν συμβεί καμία καταστροφή στο Α.Π.Θ. ή αν γίνουν μικρές ζημιές από τους απρόσκλητους καταληψίες. Σε κάθε περίπτωση, το δημόσιο «αυτοδιοικούμενο» πανεπιστήμιο, εμείς, είμαστε αυτοί που πρέπει να μπορούμε να ορίζουμε τη χρήση του χώρου και των πόρων του −στο πλαίσιο που ορίζει η Πολιτεία.

Δεν μπορεί οι αναγκαστικές και φοβικές αντιδράσεις μας, ο αυτοεγκλεισμός μας, να συνεχίσουν να είναι η μόνη προληπτική πολιτική –εξάλλου, δεν αποδίδει. Γι’ αυτό που ήδη συμβαίνει, και για ό,τι άλλο συμβεί, υπάρχουν υπόλογοι και αυτό πρέπει ευθαρσώς να λεχθεί στον κατάλληλο χρόνο. Αυτό που προέχει τώρα είναι άμεσες λύσεις, με συνεργασία όλων των αρμόδιων φορέων. Είμαστε δίπλα στην Πρυτανεία μας, που πρέπει όμως να εντείνει προς κάθε κατεύθυνση τις προσπάθειές της και, προτού είναι αργά και προτού έρθουν χειρότερα, να ασκήσει όλα τα δυνατά μέσα πίεσης. Την καλούμε να φέρει η ίδια, δημόσια και ανοιχτά, την Πολιτεία προ των ευθυνών της.

Η Πολιτεία οφείλει επιτέλους να παραδεχθεί ότι το πρόβλημα που επωμίζεται το Α.Π.Θ. δεν είναι το ίδιο αρμόδιο, ούτε μπορεί, να το λύσει. Και να αναλάβει να το λύσει αυτή. Αλλά τι μπορούμε να περιμένουμε πλέον από μια Πολιτεία, η οποία, παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις της, δείχνει με τις πράξεις και τις παραλείψεις της τι λογής πανεπιστήμιο θέλει;

Ενωτική Πρωτοβουλία Α.Π.Θ.

 

Ενωτική Πρωτοβουλία Α.Π.Θ

http://enotikiauth.blogspot.gr

 Για τις μετατάξεις εκπαιδευτικών σε θέσεις Ε.ΔΙ.Π. των Α.Ε.Ι.

23 Ιουνίου 2016

Ένα πρόσφατο κυβερνητικό μέτρο απειλεί να αλλάξει δραστικά τον χάρτη της Ανώτατης Εκπαίδευσης στη χώρα μας. Η παράγραφος 7 του άρθρου 33 του Ν. 4386/2016, όπως εξειδικεύτηκε με πρόσφατη εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας, προβλέπει τη δυνατότητα μετάταξης λειτουργών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε θέσεις Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού (Ε.ΔΙ.Π.) στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ.

Η πρόβλεψη αυτή, σε συνδυασμό με τη διεύρυνση των διδακτικών και ποικίλων υποχρεώσεων του ήδη υπηρετούντος προσωπικού ΕΔΙΠ και τη δημιουργία ενός διδακτικού προσωπικού ετερογενούς σύνθεσης και πολλών ταχυτήτων (ακαδημαϊκοί υπότροφοι, μεταδιδάκτορες, ομότιμοι καθηγητές) εντάσσεται σε μια γενικότερη πολιτική που έχει ως στόχο την κάλυψη των τεράστιων αναγκών των πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων σε ακαδημαϊκό προσωπικό μέσω εμβαλωματικών λύσεων χωρίς την προκήρυξη θέσεων καθηγητών πανεπιστημίου.

Ακόμα και αν δεχθούμε ότι η πρόθεση του Υπουργείου Παιδείας είναι να ενισχύσει το φθίνον ανθρώπινο δυναμικό των ΑΕΙ με ήδη υπηρετούντες εκπαιδευτικούς άλλων βαθμίδων, ο τρόπος με τον οποίον αυτό επιχειρείται είναι νομικά έωλος και ακαδημαϊκά απαράδεκτος. Εισάγει μια κλειστή, γραφειοκρατική διαδικασία η οποία αγνοεί το δικαίωμα και ταυτόχρονα την υποχρέωση των ΑΕΙ να κρίνουν αυτοτελώς τις ανάγκες τους και να επιλέγουν τα μέλη του διδακτικού και επιστημονικού προσωπικού τους.

Πιο συγκεκριμένα: Η μετάταξη θα πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του ενδιαφερομένου και όχι με βάση τον προγραμματισμό των ΑΕΙ, κατά παράβαση του συνταγματικά κατοχυρωμένου πλήρους αυτοδιοίκητου των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης. Η διαδικασία θα είναι κλειστή και γραφειοκρατική, κατά παράβαση αρχών από μακρού καθιερωμένων στην εγχώρια και διεθνή ακαδημαϊκή πρακτική, αρχές οι οποίες επιτάσσουν ανοικτή και δημόσια προκήρυξη και κρίση από εκλεκτορικό σώμα. Ειδικότερα, παραβιάζεται η διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 29 του Ν. 4009, κατά την οποία: «Οι όροι και οι προϋποθέσεις για την προκήρυξη των θέσεων αυτών, καθώς και η διαδικασία επιλογής και περιοδικής αξιολόγησης του ανωτέρω προσωπικού ρυθμίζονται από τον Οργανισμό του ιδρύματος». Αντιθέτως, με βάση την εγκύκλιο του Υπουργείου, το πανεπιστήμιο υποβιβάζεται σε ρόλο ελεγκτή της νομιμότητας των αιτήσεων που θα έχουν υποβληθεί.

Ως πανεπιστημιακοί καθηγητές που εκλεγήκαμε μέσα από διαδικασίες τακτών κρίσεων, απαιτούμε το Υπουργείο να σεβαστεί τις αρχές της νομιμότητας, της ισονομίας και της αξιοκρατίας στις διαδικασίες κάλυψης θέσεων διδακτικού, ερευνητικού και εργαστηριακού προσωπικού. Καλούμε, επίσης, το Υπουργείο να αναλογιστεί τις συνέπειες που έχει για την ποιότητα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και έρευνας η επιλογή λύσεων αυτού του τύπου και να  προχωρήσει με τη μόνη ορθή επιλογή για την κάλυψη των αναγκών των ΑΕΙ σε προσωπικό, δηλαδή με την προκήρυξη θέσεων καθηγητών πανεπιστημίου. Επιπλέον, καλούμε το Υπουργείο να αναγνωρίσει έμπρακτα ότι στα ζητήματα επιλογής του διδακτικού και εργαστηριακού προσωπικού τους τον πρώτο και τελευταίο λόγο έχουν τα ίδια τα ΑΕΙ. Διαφορετικά, ανοίγει ο δρόμος για περαιτέρω υποβάθμιση των ελληνικών πανεπιστημίων.

 

Ενωτική Πρωτοβουλία Α.Π.Θ.

 

Ενωτική Πρωτοβουλία Α.Π.Θ

http://enotikiauth.blogspot.gr

 Τέλος στην αδράνεια. Θέλουμε την αυτονομία του Α.Π.Θ.

19 Απριλίου 2016

Η ακαδημαϊκή αυτονομία, η αυτοτέλεια και η αυτοδιοίκηση είναι συνταγματικές συνιστώσες του Δημόσιου Πανεπιστημίου, αποτελούν πάγια αιτήματα της πανεπιστημιακής κοινότητας. To ισχύον νομικό πλαίσιο λειτουργίας των ΑΕΙ ενίσχυσε την αυτονομία τους με τη θεσμοθέτηση του Οργανισμού και του Εσωτερικού Κανονισμού, μέσω των οποίων ανατίθεται στα ΑΕΙ η θέσπιση ειδικότερων αρχών και κανόνων οργάνωσης και λειτουργίας τους.

Η αυτοτέλεια και η αυτονομία του πανεπιστημίου γενικότερα, αλλά και του Α.Π.Θ. ειδικότερα, αποτελεί ζητούμενο με το οποίο κανείς δεν θα διαφωνήσει. Όμως, τα τελευταία πέντε σχεδόν χρόνια ισχύος του νομικού πλαισίου που διέπει τη λειτουργία των ΑΕΙ  τίποτε δεν έχει γίνει για να διασφαλιστεί η αυτοτέλεια και η αυτονομία του Ιδρύματος. Συγκεκριμένα:

  • Όλες οι κυβερνήσεις, χωρίς εξαίρεση, διαρκώς βρίσκουν προσχήματα για να επεμβαίνουν νομοθετικά, με συνεχείς, αποσπασματικές τροπολογίες που εντάσσονται στα πιο άσχετα σχέδια νόμου, είτε ασκώντας ανέξοδη «κοινωνική πολιτική» μέσω μετεγγραφών και επιπλέον εξεταστικών είτε ρυθμίζοντας αιτήματα μελών ή οργανωμένων ομάδων της πανεπιστημιακής κοινότητας.
  • Από την πλευρά τους τα πανεπιστήμια, και το Α.Π.Θ. ειδικότερα, φαίνονται να βολεύονται με την έλλειψη κανονιστικού νομοθετικού πλαισίου εκδίδοντας ad hoc αποφάσεις της Συγκλήτου. Εν τω μεταξύ, επειδή δεν έχει συνταχθεί Οργανισμός, δεκάδες θέματα που διέπουν την οργάνωση και τη λειτουργία του Πανεπιστημίου μας, είτε παραμένουν σε εκκρεμότητα (τουλάχιστον 100 παράγραφοι του νόμου 4009/2011 παραπέμπουν στον Οργανισμό) είτε επιλύονται με εφαρμογή παλαιότερων νόμων (π.χ. μεταπτυχιακές σπουδές και ν. 3685/2008).

Και όλοι αναμένουν: η κυβέρνηση την έμπνευση και τους «θεσμούς» για να συντάξει ένα νέο νόμο, ο Πρύτανης την νομοπαρασκευαστική επεξεργασία του Οργανισμού ή ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο, η Σύγκλητος την πρωτοβουλία του Πρύτανη, το Συμβούλιο όλους τους άλλους και την εκπνοή της θητείας ή την κατάργησή του. Όλοι αδρανούν μεταθέτοντας την ευθύνη στον άλλο.

Δεν πάει άλλο. Εδώ δεν υπάρχει η δικαιολογία της υποχρηματοδότησης. Ανεξάρτητα από τη βούληση και τις τακτικές της εκάστοτε κυβέρνησης, η ίδια η πανεπιστημιακή κοινότητα του Α.Π.Θ. (μέσω των αιρετών αρχών της) όφειλε και οφείλει να αυτενεργήσει και να δείξει πώς αντιλαμβάνεται και πώς θέλει τη λειτουργία του Α.Π.Θ. Οι διοικητικές αρχές του Α.Π.Θ. πρέπει επιτέλους να εκμεταλλευτούν τη δυνατότητα που τους δίνει ο νόμος για αυτονομία και να αρχίσουν να οργανώνουν τη θεσμική τους πλαισίωση. Να ολοκληρώσουν τη σύνταξη του Οργανισμού του, να προχωρήσουν στη σύνταξη του Εσωτερικού Κανονισμού, να προσδιορίσουν πώς θα διοικείται, να ρυθμίσουν τις μύριες όσες εκκρεμότητες έχει σε θεσμικό επίπεδο και να πάψουν να περιμένουν μια άλλη νομοθετική ρύθμιση, μια άλλη κυβέρνηση, μια άλλη πραγματικότητα, έναν άλλο κόσμο. Αυτή είναι η πραγματικότητα, η χώρα, ο κόσμος.

Περιμένουμε κάτι να κινηθεί στο τέλμα, μια πρωτοβουλία, κάτι τέλος πάντων που να δείχνει ότι θέλουμε την αυτονομία μας και είμαστε σε θέση να τη διαχειριστούμε.

Ενωτική Πρωτοβουλία Α.Π.Θ.

 

ΚΙΝΗΣΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο:   kipan@central.ntua.gr

 

Δ Ι Ο Ι Κ Ο Υ Σ Α         Ε Π Ι Τ Ρ Ο Π Η

Δ  Ε  Λ  Τ  Ι  Ο     Τ Υ  Π  Ο  Υ

ΘΕΜΑ: Η θέση της Δ.Ε. ΚΙΠΑΝ για τα Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών, την καταβολή διδάκτρων καθώς και το πρόσφατο σχετικό ερωτηματολόγιο της κυρίας Αναπληρώτριας Υπουργού Παιδείας.

Με αφορμή την αποστολή, από την Αναπληρώτρια Υπουργό Παιδείας Σία Αναγνωστοπούλου «Πρόσκλησης προς τους Πρυτάνεις των Πανεπιστημίων και τους Προέδρους των ΤΕΙ για την κατάθεση προτάσεων σχετικά με τον εξορθολογισμό και την αναβάθμιση των ΠΜΣ», η Εκτελεστική Γραμματεία της ΚΙΠΑΝ υπενθυμίζει τη θέση της για τα ΠΜΣ, όπως την είχε διατυπώσει στις 30 Μαρτίου 2015 [1]:

«Κατά την τελευταία εικοσαετία, οι μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα γνώρισαν αλματώδη ποσοτική ανάπτυξη. Το πλήθος των μεταπτυχιακών προγραμμάτων που προσφέρονται από τα Ελληνικά Πανεπιστήμια, ως αποτέλεσμα της αυξημένης ζήτησης, που με τη σειρά της είναι αποτέλεσμα και του πληθωρισμού των προπτυχιακών τίτλων σπουδών, είναι απολύτως δυσανάλογο τόσο με το πλήθος των προπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών όσο και με τους φοιτητικούς πληθυσμούς, αλλά πολλές φορές και με τις αντικειμενικές δυνατότητες των ιδρυμάτων που τα οργανώνουν. Ως εκ τούτου, πολλά από τα προγράμματα αυτά δεν ικανοποιούν τις διεθνώς παραδεκτές προδιαγραφές ποιότητας. Προκύπτει, επομένως, επιτακτική ανάγκη αξιολόγησης και πιστοποίησης των προγραμμάτων μεταπτυχιακών σπουδών, η οποία θα πρέπει να αναληφθεί από την ΑΔΙΠ, με σαφή κριτήρια, μεθοδολογία και διαδικασία, που θα πρέπει να προταθούν από την ίδια και να συμφωνηθούν με τα Πανεπιστήμια.  

……………………………………………………………

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: http://posdep.gr/index.php?option=com_docman&task=doc_download&gid=1866&Itemid=207

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΑΠΘ-ΠΑΜΑΚ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Οι απολύσεις 14 εργολαβικών υπαλλήλων, σύμφωνα με τη νέα σύμβαση φύλαξης που υπογράφτηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, έχουν δημιουργήσει εύλογες απορίες. Μεταξύ των απολυμένων συγκαταλέγονται άτομα που επρόκειτο να συνταξιοδοτηθούν, άτομα που σηκώνουν μόνα τους το βάρος ολόκληρης οικογένειας, υπάλληλοι απαραίτητοι για την υλοποίηση προγραμμάτων σπουδών, όπως στο Τμήμα Κινηματογράφου και αλλού, ορισμένοι από τους οποίους εργάζονται ως «εργολαβικοί» δεκαετίες ολόκληρες, καλύπτοντας πάγιες λειτουργικές, διοικητικές και εκπαιδευτικές ανάγκες.

Οι απολύσεις αυτές έγιναν χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση των Τμημάτων και των ενδιαφερομένων και χωρίς καμία απολύτως διαφάνεια ως προς τη διαδικασία με την οποία αποφασίστηκε σε ποια Τμήματα θα προκληθούν δυσλειτουργίες. Οι απολυμένοι αιφνιδιάστηκαν με απαράδεκτο για δημόσιο ακαδημαϊκό ίδρυμα τρόπο και αφού υιοθετήθηκε μία προσχηματική ad hoc διαδικασία δήθεν αξιολόγησης. Παράλληλα, άρχισε επιπλέον να διασπείρεται και η φήμη ότι ορισμένοι από αυτούς δεν ανταποκρίνονταν στα καθήκοντά τους, χωρίς όμως να διαχέεται με τον ίδιο «ευγενή» τρόπο η διαδικασία που ακολουθήθηκε για να βελτιωθεί η απόδοσή τους, πριν αποφασιστεί η απόλυσή τους, ενώ όπως ανακοινώθηκε από τον αρμόδιο Αναπληρωτή Πρύτανη στην τελευταία Σύγκλητο, ορισμένοι επιλέχθηκαν ακριβώς επειδή επρόκειτο να συνταξιοδοτηθούν. Καθώς, όμως, στις σχετικές συμβάσεις ορίζεται ρητά ότι το προσωπικό θα πρέπει να τυγχάνει της συναίνεσης του ΑΠΘ καθ’ όλο το διάστημα της εργολαβίας, προκύπτουν επιπλέον ερωτήματα για τις επιλογές που έγιναν. Συνέχεια

ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΕΣΔΕΠ Α.Π.Θ.

Θεσσαλονίκη, 3 Φεβρουαρίου 2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Ακαδημαϊκή Παρέμβαση από την πρώτη στιγμή της παρουσίας της ως παράταξης στον χώρο του συνδικαλισμού του ΕΣΔΕΠ Α.Π.Θ. (Ιανουάριος 2013) είχε θέσει σε υψηλή προτεραιότητα τα ζητήματα ασφάλειας στους χώρους του Α.Π.Θ. Το ζήτημα της κυκλοφορίας στο πανεπιστημιακό campus προσώπων ύποπτων για διακίνηση εξαρτησιογόνων ουσιών, της διασφάλισης της ασφαλούς κυκλοφορίας φοιτητών και εργαζομένων στο Α.Π.Θ., ιδίως κατά τις βραδινές ώρες, η αποφυγή κλοπών (ιδίως σε σταθμευμένα αυτοκίνητα) και τέλος το σοβαρότατο ζήτημα της βίαιης παρακώλυσης της λειτουργίας της Διοίκησης και των Συλλογικών Οργάνων του Πανεπιστημίου μας από ελάχιστες μειοψηφίες φοιτητών ή εξωπανεπιστημιακών, αποτέλεσαν εδώ και δεκαετίες ενδημικά φαινόμενα που δυστυχώς δεν αντιμετωπίστηκαν με αποφασι-στικότητα και αποτελεσματικότητα από την Πανεπιστημιακή κοινότητα αλλά και την Πολιτεία.

Η σημαντικότερη πιθανώς αιτία γι’ αυτό, υπήρξε η καταχρηστική χρήση και ερμηνεία της έννοιας του πανεπιστημιακού «Ασύλου», ως να πρόκειται για εξαίρεση του συνολικού χώρου της Πανεπιστημιούπολης, από την ισχύ των νόμων και της ευταξίας που ισχύει στην υπόλοιπη Επικράτεια και για όλους τους πολίτες ή τους ευρισκόμενους σ’ αυτήν. Συνέχεια

Ενωτική Πρωτοβουλία Α.Π.Θ

Η ασφάλεια σε πρώτο πλάνο: Ώρα για αποφάσεις

31 Ιανουαρίου 2016

Το πρόσφατο γεγονός της εγκληματικής επίθεσης σε φοιτητή σε κεντρικό σημείο του ΑΠΘ ανέδειξε για μια ακόμη φορά με δραματικό τρόπο το πρόβλημα της ασφάλειας των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας στους χώρους του ιδρύματος. Το φαινόμενο της παρουσίας και δράσης παραβατικών ή και εγκληματικών ομάδων εξωπανεπιστημιακών, οι οποίες λυμαίνονται τους χώρους του ΑΠΘ και εμπορεύονται απροκάλυπτα ναρκωτικά στο φως της ημέρας, τείνει να γίνει μόνιμο και διαχρονικό, άλλοτε με εξάρσεις και άλλοτε με υφέσεις, σε σημείο που να αποτελεί πια ένα δυσάρεστο μέρος της καθημερινότητάς μας. Όσες προσπάθειες και να γίνουν για να υποβαθμιστεί η σημασία του προβλήματος προσκρούουν στην σκληρή πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι καθημερινά.

Οι χώροι στους οποίους σπουδάζει και μορφώνεται η νεολαία της πατρίδας μας, σχολεία και πανεπιστήμια, δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται από την πολιτεία, τις αρμόδιες αρχές αλλά και από μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, ως μια από τις πλατείες του κέντρου της πόλης, εξισώνοντας το επίπεδο εγκληματικότητας και αστυνόμευσης μέσα στους χώρους του ιδρύματος με αυτό στο κέντρο της πόλης, με προφανή στόχο να υποβαθμιστεί το πρόβλημα. Την ιδιαιτερότητα των χώρων αυτών την αντιλαμβάνεται τόσο η ίδια η κοινωνία όσο και ο νομοθέτης ο οποίος χαρακτηρίζει ως ευαίσθητους τους χώρους που παρέχεται εκπαίδευση στη νεολαία, αντιμετωπίζοντας ως «διακεκριμένη περίπτωση» και με αυστηρότερες ποινές τις εγκληματικές πράξεις που τελούνται στους χώρους αυτούς και σχετίζονται με τη διακίνηση ναρκωτικών.

Η Ενωτική Πρωτοβουλία εξ αρχής θεώρησε και θεωρεί ως πρωτίστης σημασίας το θέμα της ασφάλειας των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας στους ακαδημαϊκούς χώρους και κρίνει ως παρελκυστική την σύνδεσή του με την προάσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου και με περιστολή ελευθεριών και δικαιωμάτων. Το πρόβλημα δεν λύνεται υπό το πρίσμα ιδεολογικών αγκυλώσεων και με επίμονη άρνηση της πραγματικότητας. Τοποθετήθηκε επ’ αυτού του θέματος αρκετές φορές, έχει δε καταθέσει και στο παρελθόν σχετικές προτάσεις. Επανερχόμενη ζητά από:

  • τις πρυτανικές αρχές να θέσουν έμπρακτα σε προτεραιότητα το θέμα της ασφάλειας των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας στους χώρους του ιδρύματος και να ενημερώσουν την πανεπιστημιακή κοινότητα για τα αποτελέσματα της εφαρμογής του περίφημου σχεδίου φύλαξης του ΑΠΘ. Δεν ζητάμε μία ακόμη έκθεση προθέσεων και γενικών σχεδιασμών, αλλά τον απολογισμό των έως τώρα ενεργειών και την ανακοίνωση συγκεκριμένων άμεσων μέτρων για τη βελτίωση της υφιστάμενης κατάστασης.
  • την πολιτεία και τα αρμόδια όργανά της να συνεργαστούν με τις αρχές διοίκησης του πανεπιστημίου για την εκπόνηση ενός σχεδίου αντιμετώπισης των φαινομένων ανομίας και εγκληματικότητας μέσα στους χώρους του ΑΠΘ.

Ενωτική Πρωτοβουλία Α.Π.Θ.

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΑΠΘ-ΠΑΜΑΚ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΛΑΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΟ ΑΠΘ

Η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών ΑΠΘ-ΠΑΜΑΚ δηλώνει τη συμπαράστασή της στον φοιτητή που πρόσφατα έγινε στόχος εγκληματικής βίας σε ανοικτό χώρο της πανεπιστημιούπολης του ΑΠΘ, καθώς και στην οικογένειά του.

Με αφορμή το περιστατικό αυτό, η ΣΥΣ ΑΠΘ-ΠΑΜΑΚ εκφράζει την ανησυχία της για την διαρκώς επιδεινούμενη κατάσταση ως προς τη φύλαξη των ανοικτών χώρων της πανεπιστημιούπολης. Με αφορμή και την συνάντηση του ΕΣΔΕΠ με τις πανεπιστημιακές αρχές, η οποία συζητείται στο ΔΣ, αλλά και διάφορες ιδεοληπτικές απόψεις που διατυπώνονται το τελευταίο διάστημα στο διάλογο και κατά καιρούς επανέρχονται στο ίδιο θέμα, εκτιμά ότι το ζήτημα της φύλαξης και της ασφάλειας είναι εξόχως πολιτικό.

Η ΣΥΣ θεωρεί ότι η πολιτεία διαχρονικά δε λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για τον περιορισμό και την περιστολή της εγκληματικότητας γενικά. Επιπλέον, δεν εκπαιδεύει, ούτε εξοπλίζει σωστά την αστυνομία. Συνεπώς, η ΣΥΣ εκτιμά ότι η αντεγκληματική πολιτική είναι διαχρονικά ελλιπής και περιορισμένη, τόσο στο σκέλος της πρόληψης, όσο και στο σκέλος της καταστολής. Ως αποτέλεσμα, η πανεπιστημιούπολη αστυνομεύεται ελλιπώς, όπως και όλη η υπόλοιπη Θεσσαλονίκη. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι οι αστυνομικές αρχές της πόλης επιφυλάσσουν αρνητική διακριτική μεταχείριση ειδικά για την πανεπιστημιούπολη και την πανεπιστημιακή κοινότητα.

Επίσης, δεν υπάρχει καμία απολύτως ένδειξη ότι η εγκληματικότητα στην πανεπιστημιούπολη είναι αυξημένη σε σύγκριση με την υπόλοιπη πόλη. Παρ’ όλα αυτά, ορισμένοι κύκλοι πάντοτε φροντίζουν να αξιοποιήσουν το πραγματικό πρόβλημα για ιδεολογικούς και πολιτικούς σκοπούς, χωρίς να ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με τις πραγματικές παραμέτρους του, διότι ο ευσεβής τους πόθος είναι συνήθως η πλήρης κατάργηση της δημοκρατίας στο πανεπιστήμιο και όχι η προστασία της, ούτε η διασφάλιση των συνθηκών που επιτρέπουν σε όλους την απρόσκοπτη φοίτηση και εργασία.

Η ΣΥΣ καλεί τους συναδέλφους να αγνοήσουν αυτές τις φωνές αποπροσανατολισμού και να συζητήσουν με νηφαλιότητα το πρόβλημα. Η ίδια η ζωή μάς έχει διδάξει ότι το θέμα της ασφάλειας δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με περιστολή των ελευθεριών και δικαιωμάτων, αλλά αντίθετα με περισσότερη ελευθερία και δικαιώματα. Ένα ζωντανό και δραστήριο ΑΠΘ με αυτοπεποίθηση και εξωστρέφεια, έχει περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει τον αγώνα ενάντια στη βία, παρά ένα φοβισμένο, κλειστοφοβικό, εσωστρεφές ΑΠΘ.

Η Συσπείρωση υπενθυμίζει ότι μία από τις δεσμεύσεις του κ. Πρύτανη ήταν να εκπονηθεί σχέδιο φύλαξης «κοινής αποδοχής και συνεπούς εφαρμογής» (όπως ο ίδιος το έχει διατυπώσει) και διερωτάται σε ποιες ακριβώς ενέργειες έχει προβεί στο διάστημα της θητείας του και σε ποιες προτίθεται να προβεί στη συνέχεια, ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης στο ΑΠΘ. Η ΣΥΣ καλεί το ΔΣ του ΕΣΔΕΠ να ζητήσει για το θέμα συνάντηση με τον κ. Πρύτανη, ο οποίος είναι ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος, ως εκλεγμένος από την πανεπιστημιακή κοινότητα. Καλεί, τέλος, τον κ. Πρύτανη να ενημερώσει την κοινότητα για το μείζον αυτό θέμα, πέρα από την όποια συνάντηση και συζήτηση μπορεί να έχει με το ΔΣ του ΕΣΔΕΠ.

Θεσσαλονίκη, 30 Ιανουαρίου 2016