Απαντήστε στο: Απόφαση ΓΣ Νομικής επί της ακολουθητέας διαδικασίας σύνταξης του Οργανισμού

Αρχική Συζητήσεις Διάλογος Απόφαση ΓΣ Νομικής επί της ακολουθητέας διαδικασίας σύνταξης του Οργανισμού Απαντήστε στο: Απόφαση ΓΣ Νομικής επί της ακολουθητέας διαδικασίας σύνταξης του Οργανισμού

#1355
glavinisglavinis
Συμμετέχων

ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ

Η Πρυτανεία αντέδρασε αμέσως στην απόφαση της ΓΣ της Νομικής, αναβαπτίζοντας την Επιτροπή παρακολούθησης της σύνταξης κοινού Οργανισμού από την Σύνοδο των Πρυτάνεων, χωρίς δυστυχώς να την αναβαθμίσει, στο μέτρο που δεν της ανέθεσε τις αρμοδιότητες που εσφαλμένα εκχώρησε στη Σύνοδο των Πρυτάνεων.

Παραθέτω το πλήρες χρονικό των σχετικών αποφάσεων στο συνημμένο αρχείο pdf.

Η αναδίπλωση των Πρυτανικών Αρχών συνιστά έμμεση πλην σαφή παραδοχή ότι η αρμοδιότητα της Συνόδου των Πρυτάνεων δεν μπορεί να υποστηριχθεί με κανένα τρόπο. Η αρμοδιότητα ΣΥΝΤΑΞΗΣ του Οργανισμού, όπως αναφέρει ρητά η απόφαση της ΓΣ της Νομικής, την οποία ακολούθησε μερικώς ο κ. Πρύτανης, πρέπει να ασκηθεί από το ΑΠΘ! Αυτό δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν συνάδελφο στη ΓΣ της Νομικής. Το επιχείρημα που προέβαλαν ορισμένοι εκεί, και απαντήθηκε, αλλά δυστυχώς επανέρχεται, ότι δηλαδή η Πολιτεία δεν άσκησε την αρμοδιότητά της να συντάξει αυτή έναν πρότυπο Οργανισμό (λόγος για τον οποίο, άραγε, η Σύνοδος των Πρυτάνεων νομιμοποίησε τον εαυτό της να το κάνει στη θέση της;;; – βρε καλώς τους!) δεν στέκει, βεβαίως, καθώς ο πρότυπος Οργανισμός -αν εκδιδόταν- θα ήταν ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ, μέχρι δηλαδή να εκδώσουν τα ΑΕΙ τον δικό τους. Δεν θέλει η Πρυτανεία να εκδοθεί ένας Οργανισμός που να προέρχεται από εμάς και όχι από την Πολιτεία; Εάν ναι, όπως πιστεύω, τότε γιατί επικαλείται το γεγονός ότι η Πολιτεία δεν άσκησε την αρμοδιότητά της να εκδώσει έναν προσωρινό Οργανισμό; Εκτός αν υπονοεί ότι -εφόσον είχε εκδοθεί πρότυπος Οργανισμός από την Πολιτεία- θα τον ακουλουθούσε η ίδια ως ΟΡΙΣΤΙΚΗ της πρόταση προς την Σύγκλητο και το Συμβούλιο! Ή, ακόμη πιο απλά, ότι θα αρκούνταν στον προσωρινό που τυχόν εξέδιδε η Πολιτεία!

Από λογικής απόψεως, αυτά δεν στέκουν. Από νομικής απόψεως, έχουμε την υποχρέωση (και την ευκαιρία) να εκδώσουμε δικό μας Οργανισμό. Αν υπήρχε πρότυπος Οργανισμός της Πολιτείας, αυτός θα ήταν μόνον προσωρινός. Και τότε, την ίδια υποχρέωση (και ευκαιρία) θα είχαμε. Αυτό είναι το μοναδικό νομικό και λογικό πρόβλημα και παρακαλώ την Πρυτανεία και τους συναδέλφους που την συμβουλεύουν να μην αποπροσανατολίζουν τη συζήτηση και την Πανεπιστημιακή Κοινότητα με αβάσιμα επιχειρήματα.

Είναι, όμως, ευτυχές από μια άποψη το γεγονός ότι, για πρώτη φορά, ο κ. Πρύτανης επέλεξε να διορθώσει την πορεία του τόσο γρήγορα πάνω σε ένα θέμα που χειριζόταν εσφαλμένα μέχρι τώρα, έστω και μερικώς. Τον καλούμε, λοιπόν, να βαδίσει όλο το δρόμο της επαναφοράς της αρμοδιότητας ΣΥΝΤΑΞΗΣ του Οργανισμού του ΑΠΘ εντός των τειχών της Πανεπιστημιούπολης.

Στο πλαίσιο αυτό, είναι προφανές ότι η Επιτροπή που συνέστησε, όπως και να την ονομάσει, δεν είναι αντιπροσωπευτική για τη δουλειά που έχει να κάνει. Χρειάζεται μια Επιτροπή πιο περιεκτική (inclusive) από αυτήν, που τώρα περιλαμβάνει μόνον πολέμιους του νόμου-πλαισίου. Ας αποφασίσει επιτέλους για μια έστω φορά στη θητεία του ο κ. Πρύτανης, όπως τον έχω καλέσει εκατοντάδες φορές μέχρι τώρα στα κρίσιμα θέματα που έχουμε διαφωνήσει έντονα, να συμπεριφερθεί ως Πρύτανης ΟΛΟΥ του ΑΠΘ. Είναι δυσάρεστο να έχουμε πάντα σε τέτοιες στιγμές επανάληψη του ίδιου σκηνικού les copains d’abord. Αυτό απευθύνεται και στα ίδια τα μέλη της Επιτροπής. Αποτελεί ένα τεστ της δημοκρατικότητάς τους. Επιτέλους, μόνοι τους θα τα λένε;

Επιπλέον, και θεσμικά, η Επιτροπή πρέπει να συμπεριλάβει και μέλη που να έχουν την εμπιστοσύνη του Συμβουλίου, το οποίο θα κληθεί να εγκρίνει στη συνέχεια τον Οργανισμό. Ο κ. Πρύτανης πρέπει να το πάρει απόφαση. Το Συμβούλιο συμμετέχει στη διοίκηση του ΑΠΘ. Θα εγκρίνει κατά νόμον τον Οργανισμό που θα του προταθεί από την Πρυτανεία και τη Σύγκλητο. Λόγος για τον οποίο, όπως αρμόζει σε μια δημοκρατική πανεπιστημιακή κοινότητα, θα έπρεπε να έχει στη σύνθεσή της και μέλη που να έχουν την εμπιστοσύνη όχι μόνο της Πρυτανείας και της Συγκλήτου, αλλά και του Συμβουλίου. Επιτέλους! Ζούμε στην ίδια Πανεπιστημιούπολη. Εκτός αν δεν θέλουμε να κάνουμε δουλειά. Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει. Επειδή το έχουμε ξαναδεί το έργο, και μάλιστα σε πιο hard version με την εκλογή των Συμβουλίων, η στάση της Συνόδου των Πρυτάνεων και της Πρυτανείας μας κατ’ επέκταση, είναι ύποπτη. Άρα, λοιπόν, η Πρυτανεία εδώ πέρα έχει την υποχρέωση να είναι ξεκάθαρη απέναντι και στη σύνθεση, αλλά και στην δουλειά που θα πρέπει να κάνει η Επιτροπή.

Ποια δουλειά, όμως, πρέπει να κάνει αυτή; Να κινητοποιήσει την Πανεπιστημιακή Κοινότητα, κατ’ αρχήν, πάνω στα περιεχόμενα του Οργανισμού και του Εσωτερικού Κανονισμού. Όποιος θέλει και μπορεί, θα πρέπει να έχει την ευκαιρία να στείλει κείμενό του με ιδέες, προτάσεις και διατάξεις, τα οποία σ’ ένα πρώτο χρόνο η Επιτροπή, διευρυμένη κατά τα ανωτέρω, θα πρέπει να καταγράψει, να κατηγοριοποιήσει και να συστηματοποιήσει. Να τα λάβει υπόψη, εν πάση περιπτώσει.

Σ’ ένα δεύτερο χρόνο, η Επιτροπή θα πρέπει να συντάξει ένα πρώτο σχέδιο και να το θέσει ως τέτοιο σε διαβούλευση και πάλι στην Πανεπιστημιακή Κοινότητα. Και αφού λάβει υπόψη την διαβούλευση αυτή, συντάσσοντας ίσως σχετική έκθεση, όπως γίνεται στο Κοινοβούλιο με τα σχέδια νόμων που προτίθενται να κατεβάσουν τα αρμόδια Υπουργεία, έκθεση που πρέπει να συνοδεύει κάθε σ/ν που κατατίθεται στη Βουλή (δεν μπορώ να φανταστώ ότι το Πανεπιστήμιο είναι λιγότερο δημοκρατικό από την Βουλή), τότε να οριστικοποιήσει το σχέδιό της και -αφού εγκριθεί από τον Πρύτανη, ο οποίος άλλωστε προεδρεύει της Επιτροπής, και καλά κάνει- να το καταθέσει στην Σύγκλητο και στη συνέχεια στο Συμβούλιο για οριστική έγκριση.

Για την αποφυγή περιττών πήγαιν’ έλα, κάθε λογικός και δημοκράτης Πρύτανης θα ενέπλεκε από την αρχή το Συμβούλιο στη διαδικασία κατάρτισης του Οργανισμού του Ιδρύματός του πριν την επίσημη υποβολή του σε αυτό μέσω της Συγκλήτου. Όπως το κάνει, άλλωστε, τώρα για την ίδια την Σύγκλητο, αφού τα μέλη της Επιτροπής έχουν προταθεί από τον Πρύτανη και ορισθεί από την Σύγκλητο.

Ολοκληρώνω την παρέμβασή μου αυτή υπενθυμίζοντας στον κ. Πρύτανη ότι εξελέγη και πολιτεύθηκε κάνοντας σημαία το δημοκρατικό Πανεπιστήμιο. Η κατάρτιση του Οργανισμού του Πανεπιστημίου μας θα δοκιμάσει όχι μόνο πόση αυτονομία αντέχουμε στα Πανεπιστήμια, αλλά και πόση δημοκρατία τελικά.

Attachments: