Απαντήστε στο: who runs the country

Αρχική Συζητήσεις Διάλογος who runs the country Απαντήστε στο: who runs the country

#1286
glavinisglavinis
Συμμετέχων

ΤΕΛΙΚΑ, ΕΝΑΣ ΜΟΝΟΝ ΕΚΑΝΕ U-TURN !

Οι δύο άλλοι κυβερνητικοί εταίροι κράτησαν την πορεία τους. Ας ελπίσουμε στο εξής να πατήσουν λίγο περισσότερο και το γκάζι…

Για την πληρότητα του … φακέλου, που συγκροτήθηκε αυθόρμητα από τα μηνύματα που δημοσίευσα στο site αυτό από την επομένη του κλεισίματος της ΕΡΤ, παραθέτω συνημμένα:

α) την τροποποιητική υπουργική απόφαση, που εκδόθηκε με τη συμφωνία των τριών αρχηγών την Τετάρτη 19.6.2013, προκειμένου η Κυβέρνηση να συμμορφωθεί προς την προσωρινή διαταγή του Προέδρου του ΣτΕ, η οποία είχε εκδοθεί δυο μέρες πριν, και

β) την από 20.6.2013 απόφαση της επιτροπής αναστολών του ΣτΕ, που έλαβε υπόψη την παραπάνω τροποποιητική υπουργική απόφαση και ‘επικύρωσε’ (εκτός από το οριστικό κλείσιμο της ΕΡΤ Α.Ε. από 11.6.2013 και) τον ρόλο του ειδικού διαχειριστή της καταργηθείσας ΕΡΤ στο Υπουργείο Οικονομικών στην επανεργοποίηση των συχνοτήτων, που του ανέθεσε η παραπάνω τροποποιητική υπουργική απόφαση.

Τόσο στις 17.6 όσο και στις 20.6, οι κρίσιμες συναντήσεις των τριών κυβερνητικών εταίρων συνέπεσαν με την έκδοση της προσωρινής διαταγής του Προέδρου του ΣτΕ, η πρώτη, και της απόφασης επί της αιτήσεως αναστολής της ΥΑ που έκλεισε την ΕΡΤ, η δεύτερη. Και είχαν καταλυτική επίδραση στην έκβαση των συζητήσεων των τριών αρχηγών, επειδή ο κ. Κουβέλης, νομικός και ο ίδιος, συνεπικουρούμενος από λαμπρούς συναδέλφους συνταγματολόγους, είχε καταστήσει την πολιτική του θέση ΝΟΜΙΚΗ. Όμως, η νομική του θέση ήταν ΛΑΘΟΣ από την αρχή.

Γενικώς, η νομική επιχειρηματολογία τόσο κατά της νομιμότητας του κλεισίματος της ΕΡΤ, όσο και υπέρ του ξανανοίγματός της από το παράθυρο, μέσω μιας αβάσιμης ερμηνείας της προσωρινής διαταγής που είχε εκδώσει ο Πρόεδρος του ΣτΕ, κατέπεσε στη δεύτερη σύσκεψη των αρχηγών, που έγινε την Τετάρτη 19.6.

Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι η ΕΡΤ έκλεισε από τις 11.6.2013 με μια ΥΑ που εκδόθηκε κατόπιν ειδικής και ρητής εξουσιοδότητης (όχι μιας ΠΝΠ) αλλά μιας νομοθετικής διάταξης ένος προγενέστερου ΝΟΜΟΥ, που είχε ψηφίσει η Βουλή το καλοκαίρι του 2011, αυτής του άρθρου 66 παρ. 1 του ν. 4002/2011. Από το κλείσιμο αυτό απέρρεε μια σειρά από νομικές και πραγματικές συνέπειες για όλα τα θέματα, όπως π.χ. για το ότι η ΕΡΤ Α.Ε. δεν μπορούσε πλέον να διαδραματίσει ρόλο ‘δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα’ που θα αναλάμβανε προσωρινά τη λειτουργία των συχνοτήτων της παλιάς ΕΡΤ, οι οποίες τώρα είχαν επιστρέψει στο ίδιο το κράτος. Τέτοιος ρόλος ανατέθηκε με την τροποποιητική ΥΑ στο ίδιο το ΥΠΟΙΚ και τον διαχειριστή της περιουσίας της καταργηθείσας ΕΡΤ.

Η αλήθεια επίσης είναι ότι η εν λόγω ΥΑ, στο μέτρο που βασίστηκε για να εκδοθεί στην περίφημη ΠΝΠ, που όμως δεν επηρέαζε την βασική εξουσιοδοτική διάταξη της παρ. 1, αλλά συμπλήρωνε την παρ. 2 του άρθρου 66 του ν. 4002 -ως εκ περισσού κατά τη γνώμη μου (και όχι μόνον)- δεν ήταν δυνατόν να καταπέσει αναδρομικά ακόμη κι αν δεν κυρωνόταν η ΠΝΠ όταν η τελευταία θα ερχόταν στη Βουλή, διότι το Σύνταγμα ρητά ορίζει ότι η μη κύρωσή της δεν επηρεάζει την ισχύ της αναδρομικά. Μπορούσε με μεταγενέστερο νόμο να μην ισχύσει η ΠΝΠ αναδρομικά από την έκδοσή της, όπως το ζητούσαν με τις προτάσεις νόμου που κατέθεσαν η ΔΗΜΑΡ, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ; Η ισχύς των ΠΝΠ ρυθμίζεται με συνταγματική διάταξη. Πώς είναι δυνατόν ένας απλός νόμος να ρυθμίσει με αντίθετο τρόπο τα της ισχύος μιας ΠΝΠ αναδρομικά, όταν μάλιστα ούτε αυτός έχει κατ’ αρχήν αναδρομικότητα; Αυτό ζητούσαν οι προτάσεις νόμου που κατέθεσαν η ΔΗΜΑΡ, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ. Τι μήνυμα θα έστελνε η ‘υπεύθυνη’ συμπολίτευση για την ισχύ των ΠΝΠ που αναγκαστήκαμε να εκδώσουμε όλο αυτό το διάστημα, κατά το οποίο τρέχουμε πίσω από την καταβολή μιας δόσης, τη διαγραφή μέρους του χρέους μας ή την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μας για να κρατηθούμε ως κράτος στη ζωή; Γιατί η δημοκρατία, όπως λένε (και σωστά το λένε) δεν έχει αδιέξοδα. Το κράτος, όμως, έχει! Και το κράτος είναι, ας μου επιτραπεί, το hardware του συστήματος, ενώ η δημοκρατία το software. Δημοκρατίες υπάρχουν πολλές. Όπως και software. Δημοκρατία, περισσότερη δημοκρατία, καλύτερη δημοκρατία, χειρότερη δημοκρατία, λιγότερη δημοκρατία κ.ο.κ. Hardware, όμως, το σύστημα έχει μόνον ένα. Αν καταρρεύσει το κράτος, ό,τι software και να του βάλεις επάνω, δε θα σου παίξει τίποτε. Μαύρη οθόνη σαν αυτή της ΕΡΤ θα δεις. Συνήθως δε, όταν καταρρέει το hardware, τον υπολογιστή του κράτους τον ξεκινάς με κάτι περίεργα software με χρυσά αυγά, στρατούς, προλεταριάτα, τέτοια πράματα…

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν, βεβαίως, ότι μπορεί Πρωθυπουργός μιας τρικομματικής κυβέρνησης να ενεργεί αυθαίρετα επί τόσο σημαντικών θεμάτων, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των αρχηγών των άλλων κομμάτων που στηρίζουν την Κυβέρνησή του στη Βουλή. Εμείς δεν γνωρίζουμε, ωστόσο, τι είχαν και τι δεν είχαν συμφωνήσει οι αρχηγοί μεταξύ τους στις διάφορες συναντήσεις τους στο Μέγαρο Μαξίμου. Π.χ., τι είχαν συμφωνήσει για τους 2000 υπαλλήλους του ευρύτερου δημόσιου τομέα, που έπρεπε να απολυθούν μέχρι τα τέλη Ιουνίου, σύμφωνα με τις μνημονιακές μας υποχρεώσεις; Εάν ο Σαμαράς είχε πράγματι ενεργήσει μονομερώς, ‘παίρνοντάς το πάνω του’ π.χ., κατά παράβαση υποτιθέμενης συμφωνίας περί του αντιθέτου με τους άλλους δυο, τότε αυτοί οι τελευταίοι μπορούσαν να του βγάλουν κίτρινη κάρτα ή και κόκκινη ακόμα σε πολιτικό επίπεδο. Υπάρχουν τα θεσμικά εργαλεία γι’ αυτό. Θα μπορούσαν να ζητήσουν από την ΝΔ να αλλάξει Πρωθυπουργό. Δεν μπορούσαν, όμως, σε καμιά περίπτωση να παίξουν με την ΠΝΠ, όπως έπαιξαν, αποπροσανατολίζοντας την συζήτηση στα μάτια του κόσμου που δεν γνώριζε και δεν ήταν υποχρεωμένος να γνωρίζει τόσο καλά νομικά. Ο κόσμος αφέθηκε να φαντασιώνεται δικτατορίες, καθώς ο Σαμαράς εμφανιζόταν να κατεβάζει τον διακόπτη της ΕΡΤ με μια ΠΝΠ υπογεγραμμένη μόνον από τους δικούς του υπουργούς!!! Τέτοια πράγματα δεν συμβάλλουν στη διαπαιδαγώγηση της κοινής γνώμης. Έχουμε ήδη χάσει κρίσιμο έδαφος στο πεδίο αυτό. Οι δυο αρχηγοί φάνηκαν να θέλουν να αποκομίσουν στενά κομματικά οφέλη από το ‘μαύρο’ της ΕΡΤ. Φάνηκαν να ανεβαίνουν στα κεραμίδια για να υπερασπιστούν ένα εμβληματικό κάστρο του δημόσιου τομέα, ενώ το πρόβλημά τους ήταν πράγματι πολιτικό σε επίπεδο τρικομματικής διακυβέρνησης. Δεν το αντιμετώπισαν όμως ως τέτοιο και σ’ αυτό το επίπεδο, αν και είχαν τα εργαλεία γι’ αυτό. Δημιούργησαν φρούδες ελπίδες στους εργαζόμενους της ΕΡΤ ότι θα ανέτρεπαν την κατάσταση και θα τους γύριζαν όλους πίσω μέσω της επαναλειτουργίας όλων των συχνοτήτων και όλων των προγραμμάτων που δήθεν είχε διατάξει το ΣτΕ. Εμ δεν είν’ έτσι. Επέλεξαν να δώσουν την κεντρική πολιτική τους μάχη στο στενό επίπεδο της νομιμότητας μιας ΚΥΑ. Αυτή τη μάχη, όμως, την έχασαν. Και την κέρδισε ο κ. Σαμαράς. Και λογικά, αυτοί οπισθοχώρησαν στη δεύτερη σύσκεψη που είχαν μαζί του την Τετάρτη 19 Ιουνίου. Όλος ο λαός τούς είδε μετά να βγαίνουν στις οθόνες και να μιλάνε πλέον για δημόσια ραδιοτηλεόραση αντί για ΕΡΤ που μιλούσαν μέχρι τότε. Η επανεκκίνηση των εκπομπών θα γίνει από το ΥΠΟΙΚ πλέον και από τον διαχειριστή της καταργηθείσας ΕΡΤ, με περιορισμένο προσωπικό που θα απασχοληθεί προσωρινά μέχρι να στηθεί ο νέος φορέας, σε νέες πλέον βάσεις, ελπίζουμε σύγχρονες και αποτελεσματικές, που να ταιριάζουν σε έναν πτωχευμένο δημόσιο τομέα. Και η ερμηνεία που δώσαμε εμείς στην απόφαση του Προέδρου του ΣτΕ με την ανωτέρω ανάρτηση, επιβεβαιώθηκε πλήρως με την απόφαση της επιτροπής αναστολών του ΣτΕ.

Ευτυχώς, την τελευταία στιγμή ο Β. Βενιζέλος δεν έκανε U turn και γλύτωσε τη χώρα από περιπέτειες. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι τόσο ο ίδιος όσο και το Πασόκ θα εντείνουν την μεταρρυθμιστική προσπάθεια της χώρας, γιατί προς στιγμήν φάνηκαν ότι το μόνο που ήθελαν ήταν να προστατεύσουν ένα κάστρο του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Εμείς εδώ είμαστε, πάντως, να τους κρατήσουμε στο … σωστό δρόμο.

Το έχω ξαναπεί, το Πασόκ καταδικάστηκε ιστορικά στις τελευταίες διπλές εκλογές, όχι γιατί πήρε τα μέτρα του Μνημονίου, όπως εσφαλμένα πιστεύει ο Βαγγέλης Βενιζέλος, αλλά για ό,τι έκανε στη χώρα από την δεκαετία του ’70 όταν ήταν αντιπολίτευση ακόμη, πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση το ’81. Η ΝΔ τη σκαπούλαρε, αν και ήταν ο καλύτερος μαθητής του κακού μεταπολιτευτικού Πασόκ. Τώρα θα πρέπει και οι δύο να εμμείνουν στις μεταρρυθμίσεις που άρχισαν να εφαρμόζονται από το 2010 και μετά αν θέλουν να πείσουν την κοινωνία ότι, με αυτά ή με άλλα ονόματα, μπορούν να βγάλουν τη χώρα από την κρίση στην οποία την οδήγησαν κυρίως αυτοί, εναλλασσόμενοι στην εξουσία για 40 ολόκληρα χρόνια. Οφειλέτες εις ολόκληρον και οι δύο, τώρα πρέπει ξανά να συγκυβερνήσουν για να ξεπληρώσουν το βαρύ χρέος τους.

Για τη ΔΗΜΑΡ, θα παραπέμψω και πάλι στον αγαπημένο μου Λεωνίδα Καστανά:

http://mhmadas.blogspot.gr/2013/06/blog-post_20.html#comment-form