Απόφαση ΓΣ Νομικής επί της ακολουθητέας διαδικασίας σύνταξης του Οργανισμού

Αρχική Συζητήσεις Διάλογος Απόφαση ΓΣ Νομικής επί της ακολουθητέας διαδικασίας σύνταξης του Οργανισμού

Βλέπουν 2 αναρτήσεις - 1 έως 2 (από 2 συνολικά)
  • Συγγραφέας
    Αναρτήσεις
  • #1330
    glavinisglavinis
    Συμμετέχων

    Ο Οργανισμός και ο Εσωτερικός Κανονισμός του Ιδρύματος αποτελούν δύο κεντρικά εργαλεία θεσμοθέτησης των κανόνων λειτουργίας του Πανεπιστημίου μας στο πλαίσιο του νέου θεσμικού πλαισίου. Ο νόμος 4009/2011, όπως ισχύει, προβλέπει λεπτομερώς τη διαδικασία έκδοσης των εργαλείων αυτών. Εναποθέτει σε όργανα της Πανεπιστημιακής Κοινότητας κάθε Ιδρύματος την αρμοδιότητα σύνταξης και έγκρισης των εν λόγω κειμένων ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΑ. Μεταξύ των οργάνων που εμπλέκονται στη διαδικασία αυτή δεν περιλαμβάνεται η Σύνοδος των Πρυτάνεων, η οποία –όπως έχει πληροφορήσει την Σύγκλητο ο κ. Πρύτανης– ανέλαβε κατόπιν απόφασης των ίδιων των Πρυτάνεων, ληφθείσα στο πλαίσιό της, να συντάξει σχέδιο Οργανισμού, κοινό για όλα τα Ιδρύματα της χώρας. Μια τέτοια απόφαση είναι παράνομη. Καθιστά ακυρωτέα οποιαδήποτε διαδικασία σύνταξης και κατάρτισης Οργανισμού που θα στηριχθεί σε σχέδιο που τυχόν προκύψει από μια τέτοια πρωτοβουλία της Συνόδου των Πρυτάνεων και των ίδιων των Πρυτάνεων ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ. Δεν δικαιούται, λοιπόν, η Σύνοδος των Πρυτάνεων να ασκεί εδώ μια κανονιστικού χαρακτήρα αρμοδιότητα, την οποία δεν θέλησε να κρατήσει για τον εαυτό της ούτε η ίδια η Πολιτεία!

    Υπενθυμίζεται ότι, με το προϊσχύσαν θεσμικό πλαίσιο, προβλεπόταν η κατάρτιση από την Πολιτεία ενός προτύπου γενικού εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας (βλ. ΠΔ 160/2008), οι διατάξεις του οποίου εφαρμόζονταν σε όλα τα ΑΕΙ της χώρας ακόμη και μετά την ψήφιση εσωτερικού κανονισμού από το κάθε Ίδρυμα (βλ. άρθρο 4 παρ. 2 του ν. 3549/2007). Ο νέος νόμος-πλαίσιο δεν προβλέπει κάτι τέτοιο, επειδή ο νομοθέτης θέλησε το κάθε Ίδρυμα να υιοθετήσει τον δικό του Οργανισμό στο πλαίσιο της ευρύτατης αυτονομίας που του παραχώρησε για το σκοπό αυτό. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να ανατίθεται η κατάρτιση σχεδίου Οργανισμού του δικού μας Ιδρύματος σε ένα όργανο, αυτό της Συνόδου των Πρυτάνεων, που δεν έχει καμιά σχετική αρμοδιότητα από τον νόμο.

    Η διοικητική διαδικασία περιγράφεται ρητά στο νόμο και απολήγει στην υιοθέτηση του Οργανισμού και του Εσωτερικού Κανονισμού του Ιδρύματος χωρίς την παρεμβολή οργάνων εκτός των τειχών τής κάθε πανεπιστημιούπολης. Και τούτο διότι έτσι το θέλησε ο νομοθέτης, υλοποιώντας το αίτημα αυτονομίας που διατύπωνε όλα αυτά τα χρόνια η μεταρρυθμιστική πλειοψηφία στα Πανεπιστήμια της χώρας. Και μάλιστα για όλα τα θέματα. Προβάλλεται πράγματι η άποψη ότι πολλά θέματα του Οργανισμού κάθε Ιδρύματος είναι κοινού ενδιαφέροντος όλων των ΑΕΙ. Και λοιπόν; Όσα θέματα κοινού ενδιαφέροντος θέλησε να ρυθμίσει με ενιαίο και δεσμευτικό για όλους τρόπο ο νομοθέτης, τα ρύθμισε ο ίδιος στον νόμο-πλαίσιο. Για το λόγο αυτό ακριβώς ο νόμος 4009 αποτέλεσε ένα γνήσιο νόμο-πλαίσιο για την ανώτατη εκπαίδευση στη χώρα μας. Όσα θέματα άφησε στην κανονιστική ρύθμιση της κάθε Πανεπιστημιακής Κοινότητας, είτε γενικού είτε ειδικού ενδιαφέροντος, θα πρέπει να ρυθμιστούν με τον Οργανισμό και να εξειδικευθούν με τον Εσωτερικό Κανονισμό από το κάθε Ίδρυμα ξεχωριστά. Λόγος για τον οποίο η διαδικασία σύνταξης και υιοθέτησης των δυο αυτών εργαλείων προβλέφθηκε αυστηρά ενδοπανεπιστημιακή.

    Επομένως, ο κ. Πρύτανης οφείλει να επαναφέρει το συντομότερο την διαδικασία κατάρτισης του Οργανισμού του Ιδρύματος στο σωστό οργανωτικό της πλαίσιο, που είναι αυτό του Πανεπιστημίου μας, και μόνον αυτού, όπως ο νόμος ορίζει. Η Σύνοδος των Πρυτάνεων δεν έχει καμιά αρμοδιότητα να αναλάβει πρωτοβουλία σύνταξης οιουδήποτε σχεδίου εδώ πέρα. Η πρωτοβουλία αυτή θα πρέπει να ληφθεί από την ίδια την Πανεπιστημιακή Κοινότητα αρμοδίως.

    Από ‘κει και πέρα, τίποτε δεν εμποδίζει (τουναντίον μάλιστα, κρίνεται και σκόπιμο) το κάθε Ίδρυμα να συζητήσει το σχέδιό του με τα άλλα Ιδρύματα της χώρας, όχι όμως στο πλαίσιο της Συνόδου των Πρυτάνεων ή σε οποιοδήποτε άλλο προδιαγεγραμμένο πλαίσιο, αλλά ελεύθερα, ανταλλάσσοντας απόψεις με τα άλλα Πανεπιστήμια επί του τρόπου βέλτιστης ρύθμισης των γενικότερου κυρίως ενδιαφέροντος θεμάτων που θα ρυθμίζει ο Οργανισμός του κάθε Ιδρύματος. Και πάλι, όμως, η όποια συζήτηση με τα άλλα Ιδρύματα θα πρέπει να ξεκινά, αλλά και να καταλήγει σε ενδοπανεπιστημιακή διαδικασία και στα όργανα του Ιδρύματος που είναι επιφορτισμένα από το νόμο με την κατάρτιση και έγκριση του Οργανισμού, τα οποία θα πρέπει να έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Όχι, όμως, μόνον τον τελευταίο, αλλά και τον πρώτο. Κυρίως μάλιστα αυτόν, που είναι και σημαντικότερος. Δεν μπορεί, λοιπόν, η Πρυτανεία να ξεκινά μια τόσο σημαντική διαδικασία για την Πανεπιστημιακή μας Κοινότητα αναθέτοντας σε τρίτους εκτός Πανεπιστημιακής Κοινότητας την σχετική πρωτοβουλία. Δεν επιτρέπεται κάτι τέτοιο.

    ΑΠΟΦΑΣΗ Γ.Σ. ΝΟΜΙΚΗΣ

    Αυτά αποφάσισε η Γενική Συνέλευση της Νομικής στην προχθεσινή της συνεδρίαση (δείτε συνημμένο αρχείο pdf). Έκρινε, μάλιστα, πως έπρεπε να παρέμβει, όχι με απλό ψήφισμα, όπως της είχα προτείνει ο ίδιος που άνοιξα και το θέμα μετά το θόρυβο που αδίκως προκλήθηκε τελευταία, αλλά με ΑΠΟΦΑΣΗ.

    Αποφάσισε, λοιπόν, κατ’ αρχήν το αυτονόητο: να καλέσει τη διοίκηση του Ιδρύματός μας να συστήσει μια ειδική επιτροπή για την σύνταξη του ΔΙΚΟΥ ΜΑΣ σχεδίου του ΔΙΚΟΥ ΜΑΣ Οργανισμού και όχι, εξυπακούεται, μια επιτροπή «παρακολούθησης» της πορείας των εργασιών ενός οργάνου, αυτού της Συνόδου των Πρυτάνεων, που δεν έχει καμιά δουλειά να αναλάβει πρωτοβουλία να κάνει σχέδιο για το δικό μας Πανεπιστήμιο. Το σχέδιο του δικού μας Οργανισμού θα πρέπει να το ξεκινήσουμε ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ.

    Από ’κει και πέρα, η Νομική έκρινε ότι είναι σκόπιμο, ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΧΕΔΙΟ, να συζητήσουμε και με τα άλλα Ιδρύματα. Και μάλιστα με όλα τα άλλα Ιδρύματα. Τι έχουμε να κρύψουμε ή να φοβηθούμε. Επί θεμάτων, εννοείται, γενικότερου ενδιαφέροντος πρωτίστως. Αλλά και επί όλων των θεμάτων του Οργανισμού. Γιατί όχι. Ναι στο διάλογο, λοιπόν, ναι στην διαβούλευση, όσο πιο ευρύτερα γίνεται με τις άλλες πανεπιστημιακές κοινότητες της χώρας. Ρητά αποκλείστηκε, όμως, από τα μέλη της ΓΣ η παρεμβολή και εδώ της Συνόδου των Πρυτάνεων, διότι μια τέτοια παρεμβολή δεν προβλέπεται από το νόμο.

    Η διαδικασία κατάρτισης του Οργανισμού κάθε Ιδρύματος είναι ιδρυματοκεντρική. Βεβαίως και θα πρέπει τα Ιδρύματα να συζητήσουν και να διαβουλευτούν μεταξύ τους, ιδίως επί θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος. Μόνο καλό μπορεί να προκύψει από μια τέτοια διαβούλευση. Την πρωτοβουλία, όμως, θα την πάρουν τα ίδια τα Ιδρύματα και τα όργανά τους. Πότε; Όταν θα έχουν καταλήξει στο δικό τους σχέδιο! Και αυτά τα ίδια όργανα θα κληθούν στο τέλος να αποφασίσουν κυρίαρχα αν θα θελήσουν ή όχι να λάβουν υπόψη τις παρατηρήσεις των άλλων Ιδρυμάτων επί του τρόπου με τον οποίο προτίθενται να ρυθμίσουν κάποιο θέμα.

    Τόσο η διαδικασία, λοιπόν, απ’ άκρου σ’ άκρο, όσο και η πρωτοβουλία για την κίνησή της, αλλά και για την εκτός των τειχών διαβούλευση επί του σχεδίου Οργανισμού του κάθε Ιδρύματος, είναι ιδρυματικές και ιδρυματοκεντρικές. Το Ίδρυμα ξεκινά την διαδικασία κατάρτισης του ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ σχεδίου. Το Ίδρυμα επιλέγει να το θέσει σε εξωτερική διαβούλευση και αυτό αποφασίζει εν τέλει (όπως και εν αρχή) για τον Οργανισμό του. Κανένα Ίδρυμα δεν μπορεί (και δεν πρέπει) να καπελωθεί από καμιά εξωτερική διαδικασία και από κανένα εξωτερικό όργανο. Ο Οργανισμός είναι δικός του και οφείλει αυτό το ίδιο να τον εκπονήσει. Σε βάση ισοτιμίας και χωρίς προδιαγεγραμμένα πλαίσια, λέμε ναι στην ελεύθερη διαβούλευση με τα άλλα ομοταγή Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της χώρας. Χωρίς, όμως, προαπαιτούμενα και προκαθορισμένα πλαίσια. Και την σχετική πρωτοβουλία, θα την πάρουμε εμείς, όταν θα έχουμε ολοκληρώσει το δικό μας σχέδιο.

    Καλούμε, συνεπώς, τον κ. Πρύτανη να επαναφέρει πλήρως την διαδικασία κατάρτισης του Οργανισμού στο σωστό οργανωτικό της πλαίσιο. Η Σύνοδος των Πρυτάνεων δεν έχει καμιά αρμοδιότητα να συντάξει σχέδιο Οργανισμού για το δικό μας Πανεπιστήμιο, καπελώνοντας μια διαδικασία, την οποία ο νομοθέτης θέλησε και καθόρισε ως ιδρυματοκεντρική για τους λόγους που προανέφερα. Η δε Επιτροπή «παρακολούθησης» που όρισε η Σύγκλητος δεν αρκεί. Αυτό που μας χρειάζεται είναι μια Επιτροπή Σύνταξης του δικού μας σχεδίου και όχι μια επιτροπή παρακολούθησης του σχεδίου που ετοιμάζουν κάποιοι τρίτοι έξω από εδώ. Όταν δε ολοκληρώσουμε το δικό μας σχέδιο, αρμοδίως πλέον, τότε μπορούμε να το θέσουμε σε ελεύθερη διαβούλευση με τα άλλα ομοταγή Ιδρύματα της χώρας. Όπως κι εμείς, εάν κληθούμε από αυτά, θα συζητήσουμε το δικό τους σχέδιο Οργανισμού. Έτσι πηγαίνουν αυτά τα πράγματα, στη βάση της αμοιβαιότητας. Το να καπελωθούμε, όμως, από τρίτα όργανα, έξω από εδώ, δεν επιτρέπεται. Ούτε κι εμείς να καπελώσουμε κανέναν. Ας υποθέσουμε, επί παραδείγματι, ότι και οι Πρόεδροι των Συμβουλίων, ακολουθώντας το παράδειγμα των Πρυτάνεων, στήνουν κι αυτοί το δικό τους όργανο και του αναθέτουν να τους κάνει ένα σχέδιο με βάση το οποίο και θα εγκρίνουν ή όχι το σχέδιο Οργανισμού που θα τους προταθεί από την Σύγκλητό τους… Λόγος για τον οποίο ο νομοθέτης θέλησε τον Οργανισμό κάθε Ιδρύματος ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΥΠΟΘΕΣΗ. Δεν την εκχωρούμε, λοιπόν, σε κανέναν.

    Τελειώνω με μια φράση που χρησιμοποιούσα συχνά από την πρώτη μέρα δημοσιοποίησης του νέου νόμου-πλαισίου ως σχεδίου ακόμη. Πόση αυτονομία μπορούμε, άραγε, να σηκώσουμε, συνάδελφοι; Και πόσο δημοκρατικά, έρχομαι τώρα να προσθέσω, μπορούμε να κτίσουμε την αυτονομία αυτή; Τώρα, λοιπόν, θα αποκαλυφθεί ποιοι θέλουν πράγματι το Πανεπιστήμιο δημοκρατικό και ποιοι το θέλουν απλά … δικό τους.

    #1355
    glavinisglavinis
    Συμμετέχων

    ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ

    Η Πρυτανεία αντέδρασε αμέσως στην απόφαση της ΓΣ της Νομικής, αναβαπτίζοντας την Επιτροπή παρακολούθησης της σύνταξης κοινού Οργανισμού από την Σύνοδο των Πρυτάνεων, χωρίς δυστυχώς να την αναβαθμίσει, στο μέτρο που δεν της ανέθεσε τις αρμοδιότητες που εσφαλμένα εκχώρησε στη Σύνοδο των Πρυτάνεων.

    Παραθέτω το πλήρες χρονικό των σχετικών αποφάσεων στο συνημμένο αρχείο pdf.

    Η αναδίπλωση των Πρυτανικών Αρχών συνιστά έμμεση πλην σαφή παραδοχή ότι η αρμοδιότητα της Συνόδου των Πρυτάνεων δεν μπορεί να υποστηριχθεί με κανένα τρόπο. Η αρμοδιότητα ΣΥΝΤΑΞΗΣ του Οργανισμού, όπως αναφέρει ρητά η απόφαση της ΓΣ της Νομικής, την οποία ακολούθησε μερικώς ο κ. Πρύτανης, πρέπει να ασκηθεί από το ΑΠΘ! Αυτό δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν συνάδελφο στη ΓΣ της Νομικής. Το επιχείρημα που προέβαλαν ορισμένοι εκεί, και απαντήθηκε, αλλά δυστυχώς επανέρχεται, ότι δηλαδή η Πολιτεία δεν άσκησε την αρμοδιότητά της να συντάξει αυτή έναν πρότυπο Οργανισμό (λόγος για τον οποίο, άραγε, η Σύνοδος των Πρυτάνεων νομιμοποίησε τον εαυτό της να το κάνει στη θέση της;;; – βρε καλώς τους!) δεν στέκει, βεβαίως, καθώς ο πρότυπος Οργανισμός -αν εκδιδόταν- θα ήταν ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ, μέχρι δηλαδή να εκδώσουν τα ΑΕΙ τον δικό τους. Δεν θέλει η Πρυτανεία να εκδοθεί ένας Οργανισμός που να προέρχεται από εμάς και όχι από την Πολιτεία; Εάν ναι, όπως πιστεύω, τότε γιατί επικαλείται το γεγονός ότι η Πολιτεία δεν άσκησε την αρμοδιότητά της να εκδώσει έναν προσωρινό Οργανισμό; Εκτός αν υπονοεί ότι -εφόσον είχε εκδοθεί πρότυπος Οργανισμός από την Πολιτεία- θα τον ακουλουθούσε η ίδια ως ΟΡΙΣΤΙΚΗ της πρόταση προς την Σύγκλητο και το Συμβούλιο! Ή, ακόμη πιο απλά, ότι θα αρκούνταν στον προσωρινό που τυχόν εξέδιδε η Πολιτεία!

    Από λογικής απόψεως, αυτά δεν στέκουν. Από νομικής απόψεως, έχουμε την υποχρέωση (και την ευκαιρία) να εκδώσουμε δικό μας Οργανισμό. Αν υπήρχε πρότυπος Οργανισμός της Πολιτείας, αυτός θα ήταν μόνον προσωρινός. Και τότε, την ίδια υποχρέωση (και ευκαιρία) θα είχαμε. Αυτό είναι το μοναδικό νομικό και λογικό πρόβλημα και παρακαλώ την Πρυτανεία και τους συναδέλφους που την συμβουλεύουν να μην αποπροσανατολίζουν τη συζήτηση και την Πανεπιστημιακή Κοινότητα με αβάσιμα επιχειρήματα.

    Είναι, όμως, ευτυχές από μια άποψη το γεγονός ότι, για πρώτη φορά, ο κ. Πρύτανης επέλεξε να διορθώσει την πορεία του τόσο γρήγορα πάνω σε ένα θέμα που χειριζόταν εσφαλμένα μέχρι τώρα, έστω και μερικώς. Τον καλούμε, λοιπόν, να βαδίσει όλο το δρόμο της επαναφοράς της αρμοδιότητας ΣΥΝΤΑΞΗΣ του Οργανισμού του ΑΠΘ εντός των τειχών της Πανεπιστημιούπολης.

    Στο πλαίσιο αυτό, είναι προφανές ότι η Επιτροπή που συνέστησε, όπως και να την ονομάσει, δεν είναι αντιπροσωπευτική για τη δουλειά που έχει να κάνει. Χρειάζεται μια Επιτροπή πιο περιεκτική (inclusive) από αυτήν, που τώρα περιλαμβάνει μόνον πολέμιους του νόμου-πλαισίου. Ας αποφασίσει επιτέλους για μια έστω φορά στη θητεία του ο κ. Πρύτανης, όπως τον έχω καλέσει εκατοντάδες φορές μέχρι τώρα στα κρίσιμα θέματα που έχουμε διαφωνήσει έντονα, να συμπεριφερθεί ως Πρύτανης ΟΛΟΥ του ΑΠΘ. Είναι δυσάρεστο να έχουμε πάντα σε τέτοιες στιγμές επανάληψη του ίδιου σκηνικού les copains d’abord. Αυτό απευθύνεται και στα ίδια τα μέλη της Επιτροπής. Αποτελεί ένα τεστ της δημοκρατικότητάς τους. Επιτέλους, μόνοι τους θα τα λένε;

    Επιπλέον, και θεσμικά, η Επιτροπή πρέπει να συμπεριλάβει και μέλη που να έχουν την εμπιστοσύνη του Συμβουλίου, το οποίο θα κληθεί να εγκρίνει στη συνέχεια τον Οργανισμό. Ο κ. Πρύτανης πρέπει να το πάρει απόφαση. Το Συμβούλιο συμμετέχει στη διοίκηση του ΑΠΘ. Θα εγκρίνει κατά νόμον τον Οργανισμό που θα του προταθεί από την Πρυτανεία και τη Σύγκλητο. Λόγος για τον οποίο, όπως αρμόζει σε μια δημοκρατική πανεπιστημιακή κοινότητα, θα έπρεπε να έχει στη σύνθεσή της και μέλη που να έχουν την εμπιστοσύνη όχι μόνο της Πρυτανείας και της Συγκλήτου, αλλά και του Συμβουλίου. Επιτέλους! Ζούμε στην ίδια Πανεπιστημιούπολη. Εκτός αν δεν θέλουμε να κάνουμε δουλειά. Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει. Επειδή το έχουμε ξαναδεί το έργο, και μάλιστα σε πιο hard version με την εκλογή των Συμβουλίων, η στάση της Συνόδου των Πρυτάνεων και της Πρυτανείας μας κατ’ επέκταση, είναι ύποπτη. Άρα, λοιπόν, η Πρυτανεία εδώ πέρα έχει την υποχρέωση να είναι ξεκάθαρη απέναντι και στη σύνθεση, αλλά και στην δουλειά που θα πρέπει να κάνει η Επιτροπή.

    Ποια δουλειά, όμως, πρέπει να κάνει αυτή; Να κινητοποιήσει την Πανεπιστημιακή Κοινότητα, κατ’ αρχήν, πάνω στα περιεχόμενα του Οργανισμού και του Εσωτερικού Κανονισμού. Όποιος θέλει και μπορεί, θα πρέπει να έχει την ευκαιρία να στείλει κείμενό του με ιδέες, προτάσεις και διατάξεις, τα οποία σ’ ένα πρώτο χρόνο η Επιτροπή, διευρυμένη κατά τα ανωτέρω, θα πρέπει να καταγράψει, να κατηγοριοποιήσει και να συστηματοποιήσει. Να τα λάβει υπόψη, εν πάση περιπτώσει.

    Σ’ ένα δεύτερο χρόνο, η Επιτροπή θα πρέπει να συντάξει ένα πρώτο σχέδιο και να το θέσει ως τέτοιο σε διαβούλευση και πάλι στην Πανεπιστημιακή Κοινότητα. Και αφού λάβει υπόψη την διαβούλευση αυτή, συντάσσοντας ίσως σχετική έκθεση, όπως γίνεται στο Κοινοβούλιο με τα σχέδια νόμων που προτίθενται να κατεβάσουν τα αρμόδια Υπουργεία, έκθεση που πρέπει να συνοδεύει κάθε σ/ν που κατατίθεται στη Βουλή (δεν μπορώ να φανταστώ ότι το Πανεπιστήμιο είναι λιγότερο δημοκρατικό από την Βουλή), τότε να οριστικοποιήσει το σχέδιό της και -αφού εγκριθεί από τον Πρύτανη, ο οποίος άλλωστε προεδρεύει της Επιτροπής, και καλά κάνει- να το καταθέσει στην Σύγκλητο και στη συνέχεια στο Συμβούλιο για οριστική έγκριση.

    Για την αποφυγή περιττών πήγαιν’ έλα, κάθε λογικός και δημοκράτης Πρύτανης θα ενέπλεκε από την αρχή το Συμβούλιο στη διαδικασία κατάρτισης του Οργανισμού του Ιδρύματός του πριν την επίσημη υποβολή του σε αυτό μέσω της Συγκλήτου. Όπως το κάνει, άλλωστε, τώρα για την ίδια την Σύγκλητο, αφού τα μέλη της Επιτροπής έχουν προταθεί από τον Πρύτανη και ορισθεί από την Σύγκλητο.

    Ολοκληρώνω την παρέμβασή μου αυτή υπενθυμίζοντας στον κ. Πρύτανη ότι εξελέγη και πολιτεύθηκε κάνοντας σημαία το δημοκρατικό Πανεπιστήμιο. Η κατάρτιση του Οργανισμού του Πανεπιστημίου μας θα δοκιμάσει όχι μόνο πόση αυτονομία αντέχουμε στα Πανεπιστήμια, αλλά και πόση δημοκρατία τελικά.

    Attachments:
Βλέπουν 2 αναρτήσεις - 1 έως 2 (από 2 συνολικά)
  • Πρέπει να συνδεθείτε για να απαντήσετε σε αυτό το θέμα.